Het festival loopt ten einde. Dat merkte je de afgelopen dagen al aan de gratis edities van de vakbladen Variety, Screen en THR. Die werden iedere dag wat dunner, en de dag nadat de filmmarkt is geëindigd verschijnen ze helemaal niet meer. Er lopen ook steeds minder mensen rond in Cannes, en de sfeer werd […]
Lees meer
Wat is een Nederlandse film? Volgens Holland Film, de organisatie die de Nederlandse film in het buitenland promoot, is Over Your Cities Grass Will Grow van Sophie Fiennes een Nederlandse productie. Het is een documentaire van een Britse regisseur over een Duitse kunstenaar gesitueerd in Frankrijk. Maar geproduceerd of gecoproduceerd door de Nederlander Kees Kasander. […]
Lees meer
De dag begonnen met Poetry van Lee Changdong, een delicaat, ontroerend drama over een sjieke, arme oma die voor haar niet-deugende kleinzoon zorgt… Lee mag van mij zo de prijs voor het beste scenario krijgen; het verhaal is uiterst subtiel en prachtig gedoseerd. Yun Junghee is geweldig in de hoofdrol, en oud-Volkskrant-criticus Peter van Bueren […]
Lees meer
Vandaag heb ik voor het eerst gezien dat een van de vele mensen die in de buurt van het Palais om tickets leuren er ook daadwerkelijk één kreeg. Volgens mij niet voor de zo vurig gewenste rode loper-première, maar hij leek toch blij. Dus daarom staan ze er met zo velen; het werkt soms toch! […]
Lees meer
Zonder al te veel last van de Hollandse party naar Biutiful, Alejandro González Iñárritu’s opvolger van Babel, waarvoor hij vier jaar geleden op het festival van Cannes werd onderscheiden als beste regisseur. Een hartverscheurend, inktzwart drama, met een glansrol van de Spaanse acteur Javier Bardem. Tranen met tuiten gehuild… Er waren helaas geen interviews mogelijk […]
Lees meer
Niet naar La princesse de Montpensier van Bertrand Tavernier (naar wat ik hoorde heb ik niet heel veel gemist), want ik had interviews op het programma staan. De eerste was met Woody Allen. Het is altijd weer spannend met wie je in een groep komt te zitten: de verschrikkelijke tang uit Australië die altijd iets […]
Lees meer
Sommige dingen veranderen gelukkig nooit. Waar Nederlandse festivals ieder jaar een nieuwe trailer laten maken door een hip communicatieadviesbureau begint iedere competitiefilm op het festival van Cannes al zo lang als ik me kan herinneren met hetzelfde filmpje: een rode loper, die vanuit de zee tot de diepzwarte sterren reikt, begeleid door het Carnaval des […]
Lees meer
Op tijd, maar met het slaapzand nog in mijn ogen, naar Grand Théâtre Lumière voor Wall Street: Money Never Sleeps. Het is namelijk zaak om aan de goede kant van de zaal te zitten, zodat je na afloop snel weer buiten bent en dus op tijd voor de persconferentie (Dat kan ook anders: ruim voor […]
Lees meer
Keuzes, keuzes, keuzes. Op de eerste avond was de keuze nog vrij eenvoudig: ik was toe aan een film, uitgebreid tafelen kon altijd nog, dus ging ik naar Tournée, van en met de magistrale Franse acteur Mathieu Amalric, die buiten de Franse landsgrenzen nog het meest bekend is door zijn rol als schurk in de […]
Lees meer
‘Wanneer je een kunstwerk niet meteen begrijpt, is het de moeite waard om je af te vragen of je ontvanger goed staat afgesteld. “Ik begrijp het niet, dus kan het niet goed zijn”, is de overhaaste conclusie van iemand die denkt dat alleen hapklare brokken te vreten zijn.’ Dat las ik vanochtend om een uur […]
Lees meer