JP Ekker

Categorie: Cannes 2012

Zoek de 10 verschillen

Zoek de 10 verschillen

Het Ketelhuis bestaat 25 jaar en dat wordt gevierd. De jubileumposter is gemodelleerd naar de (door Bronx agency, Parijs gemaakte) poster van de 65ste editie van het festival van Cannes, in 2012. Daarop staat een zwart-witfoto die Otto L. Bettmann maakte van een jeugdige Marilyn Monroe, die een kaarsje op een verjaardagstaart uitblaast. “Ze betovert […]

Lees meer
Actie! – Esplanade 10, 1315 TA Almere, 13 december 2012, 14.37 uur

Actie! – Esplanade 10, 1315 TA Almere, 13 december 2012, 14.37 uur

“Ga door! Ga door! Meer! Ik wil meer! Yes, ga door!” Op de eerste rij van de Schouwburg Almere – gevestigd in een fraai, multifunctioneel gebouw van de Japanse architecten Kazuyo Sejima en Ryue Nishizawa – amuseert Barry Atsma zijn tegenspeelster Lotte Verbeek door zijn ‘stand in’, 1st AD Dirk Achten, provisorisch van geluid te […]

Lees meer
Intiem, veeleisend meesterwerk

Intiem, veeleisend meesterwerk

In de openingsscène van Post Tenebras Lux kuiert een klein meisje door een majestueus Mexicaans berglandschap. De avond valt, de hemel kleurt paarsrood. Op de geluidsband is het fijne getjilp van krekels hoorbaar. Het meisje – blonde haren, enorme bodywarmer, regenlaarsjes – rent door enorme plassen tussen koeien en honden. Soms valt ze. ‘Koeien!,’ roept […]

Lees meer
“Laat de codes los. Kijk! Voel! Ervaar!”

“Laat de codes los. Kijk! Voel! Ervaar!”

“Ik vind niet dat mijn film te persoonlijk is, volgens mij is het ook voor een buitenstaander prima te begrijpen. Het is een eenvoudig verhaal over het leven op het platteland en over dromen… Daar is toch niks ingewikkelds aan? Daarbij komt: de kijker is veel intelligenter dan jullie denken. Het is weliswaar geen recht-toe-recht-aan […]

Lees meer
‘Ik dacht dat mijn filmende leven voorbij was’

‘Ik dacht dat mijn filmende leven voorbij was’

‘Ik heb weleens gezegd dat iedere film voor een bepaalde periode in mijn leven staat. In Io e te verschanst een 14-jarige eenzaat zich in het souterrain van zijn ouderlijk huis om pas aan het einde van de film weer naar buiten te komen. Je kunt dat makkelijk doortrekken: ik heb bijna drie jaar in […]

Lees meer
“Ik wilde mijn horizon verbreden”

“Ik wilde mijn horizon verbreden”

“Waarom Like someone in love in Japan speelt? Ik heb die vraag al tientallen keren beantwoord, en er zijn tientallen antwoorden. Iedereen, ook ik zelf wel eens moet ik bekennen, denkt dat de ingewikkelde politieke omstandigheden in Iran debet zijn. Het is nu eenmaal niet altijd even eenvoudig om een film te maken in mijn […]

Lees meer
“Het is nog altijd taboe om de Orthodoxe kerk te bekritiseren”

“Het is nog altijd taboe om de Orthodoxe kerk te bekritiseren”

“Ik heb een tijd lang met het idee rondgelopen om de priester op te zoeken in de gevangenis. Uiteindelijk realiseerde ik me dat dat alleen maar een last zou zijn. Zijn verhaal zou niks toevoegen. Mijn film is weliswaar gebaseerd op waargebeurde feiten, maar het is geen reconstructie. Geen reënactment. De verhouding tussen de meisjes […]

Lees meer