Onder de noemer Expanding Animation zijn er op het Holland Animation Film Festival (HAFF) zes animatie-installaties te zien; stuk voor stuk bijzondere combinaties van animatie, film en beeldende kunst. Deze ingenieuze toepassingen van animatie brengen nieuwe manieren van vertellen met zich mee en nieuwe manieren om bewegend beeld te ervaren. Vanaf het festivalhart Louis Hartlooper […]
Lees meer
Als Ruben Östlund geen regisseur was geworden, had hij zijn geld waarschijnlijk verdiend als psycholoog of socioloog. De Zweedse cineast is gefascineerd door menselijk gedrag. Of preciezer: door het menselijk onvermogen. Hij maakte in 2008 zijn speelfilmdebuut met Involuntary, over de minder aangename kanten van groepsgedrag, en regisseerde vervolgens Play (2011), waarin blanke jongetjes in […]
Lees meer
Tien jaar geleden was ik ook al bezig met deze film. Ik wilde iets doen met een dubbele zelfmoord. Ik vroeg me af waarom twee mensen samen zouden willen sterven, terwijl de dood hen sowieso voor eeuwig scheidt. Samen sterven is een heel absurd óf een heel naïef idee.” De Oostenrijkse regisseur Jessica Hausner (Wenen […]
Lees meer
Als ik distributietitels als Inherent Vice, Turist, A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence, A Girl Walks Home Alone at Night, The Tribe, Amour fou, Timbuktu, Atlantic., Tussen 10 en 12 en – wie weet haalt-ie de bioscoop ook nog – Jauja even buiten beschouwing laat, ziet mijn IFFR 2015 Top-10 er als […]
Lees meer
In EYE zijn zondag op de Dag van de Dwarse Film vijf IFFR-titels te zien die de meest uiteenlopende reacties hebben opgeroepen; films, die voor sommigen een meesterwerk zijn en door anderen worden verguist. De Volkskrantdag op zijn kop, zeg maar; de films staan op plek 145, 147, 148 en 149 in de Publieksenqûete, die […]
Lees meer
Isabelle Tollenaere heeft op het IFFR de Fipresci-prijs gewonnen met haar filmische essay Battles. Daarin brengt de 30-jarige Vlaamse debutante op vier plaatsen in Europa (België, Albanië, Letland en Rusland) de sporen in beeld die (recente) conflicten hebben nagelaten in het landschap en bij de bevolking. Tollenaere liet na afloop van de prijsuitreiking in de Doelen […]
Lees meer
In Adieu au langage van de Frans-Zwitserse Nouvelle Vague-veteraan Jean-Luc Godard – met milde spot aangekondigd als ‘het grootste 3D-evenement sinds Avatar’ – wordt een hallucinatoire beeldenstorm in voice-over begeleid door de bespiegelingen van een man en een vrouw die niet langer dezelfde taal spreken. Kleur en zwart-wit wisselen elkaar af, soms is het beeld […]
Lees meer
Deelgenomen aan het Expert Panel: Short Film & Artists’ Moving Images in the Media op het IFFR. In een informeel gesprek onder leiding van Sacha Bronwasser spraken kunstenaar Basim Magby, programmeur Emilie Bujes, critica Erika Balsom en ik over de wijze waarop festivals aandacht kunnen genereren voor kortfilms en kunstfilms. Zoals zo vaak in dit […]
Lees meer
De fijne soundtrack van Tomorrow Is Always Too Long van Phil Collins (de kunstenaar, niet de muzikant) is van de Schot Barry Burns (bekend van Mogwai), met muziek van singer-songwriter Cate Le Bon, uitgevoerd door het Royal Scottish National Orchestra. Het allermooiste nummer: Duke. De minstens zo geslaagde soundtrack van Paul T. Andersons Inherent Vice […]
Lees meer
“52 jaar woonde mijn familie hier”, zegt filmmaker Martijn Veldhoen aan het begin van Tijd en plaats, een gesprek met mijn moeder, terwijl een pand aan de Bloemgracht te zien is. “In die tijd werd hier bemind, geboren, geruzied, gelachen en gestorven.” In het vervolg gaat Veldhoen, zoals de filmtitel al aangeeft, in gesprek met […]
Lees meer