JP Ekker

Categorie: Cannes

De versluierende teksten van een smartlap versus de gortdroge taal van het wetboek

De versluierende teksten van een smartlap versus de gortdroge taal van het wetboek

In filmtheater Lumière in Maastricht is dezer dagen het Made in Europe Film Festival. De festivalkrant vroeg me mijn favoriete film in het festival te kiezen; dat werd Politist, Adjectiv van Corneliu Porumboiu. In Politist, Adjectiv volgt een jonge politierechercheur een scholier die wordt verdacht van handel in softdrugs. Wanneer zijn superieur eist dat de […]

Lees meer
Animatie, maar ontroerender zie je het zelden

Animatie, maar ontroerender zie je het zelden

Lijstjes zijn leuk, maar zorgen ook voor hoofdbreeksels, zo bleek de afgelopen weken maar weer eens. Ben bezig met de toptien met films van 2009, en moest voor de site filmliefde van film1 vragen beantwoorden als ‘Wat is de grappigste film die je kent?’, ‘Welke film associeert je met verliefdheid?’, ‘Wat is de engste film […]

Lees meer
Film van de Week: Das weisse Band

Film van de Week: Das weisse Band

‘Ik weet niet zeker of het verhaal dat ik jullie vertellen wil in alle details overeenstemt met de waarheid, maar toch geloof ik dat ik het relaas van de eigenaardige gebeurtenissen in ons dorp vertellen moet, omdat deze mogelijk een licht kunnen werpen op de ontwikkelingen van ons land.’ Zo begint Das weisse Band (ondertitel: […]

Lees meer
‘I’m not a man. I’m Cantona!’

‘I’m not a man. I’m Cantona!’

‘In voetbal heb je een clubvoorzitter en een trainer die 100 procent inzet van je vragen, in de filmwereld een producent en een regisseur. In voetbal heb je de spelers, in een film de acteurs die het samen moeten doen. Het resultaat wordt beter als je samenwerkt, als je elkaar probeert te helpen.’ Voetbal en […]

Lees meer
Jean van de Velde gaat naar de Oscars – of niet

Jean van de Velde gaat naar de Oscars – of niet

Op het gevaar af dat Jean van de Velde denkt dat ik iets heb tegen hem en zijn film(s) – wat, ik zeg het er voor de zekerheid nog maar even bij, niet zo is -, de keuze voor The Silent Army als Nederlandse inzending voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film is een onbegrijpelijke. […]

Lees meer
Tarantino kan het nog

Tarantino kan het nog

‘We’re in the killin’ Nazi business. And business is a-boomin!’ Luitenant Aldo Raine, een rauwdauw met de kaaklijn van Marlon Brando in Apocalypse Now en een enorm litteken op zijn hals, weet het mooi te vertellen. Zijn Amerikaans-Joodse gevechtscommando is met slechts één doel in het door de nazi’s bezette Frankrijk gedropt: zoveel mogelijk ‘nazi-zwijnen’ […]

Lees meer
De ‘verkeerde’ Verhoeven

De ‘verkeerde’ Verhoeven

Tijdens het afgelopen filmfestival van Cannes werd in een klein zaaltje in de krochten van het festivalpaleis een nieuwe film van Paul Verhoeven vertoond: de 145 minuten durende Franse productie Teenagers. Voorafgaand kreeg iedereen een pen, een provisorisch bedrukt T-shirt en een gestencild persmapje in handen gedrukt. Niemand vroeg zich af of dat niet vreemd […]

Lees meer
Het zwarte gat na Cannes

Het zwarte gat na Cannes

Een van de weinige aardige bijkomstigheden van de nieuwe vormgeving van de Volkskrant is het piepkleine rubriekje over de vormgeving van boekcovers in de wekelijkse bijlage Kunst & Boeken. Kort geleden vertelde Nico Richter, die jaarlijks zo’n vijftig omslagen ontwerpt voor de uitgeverijen De Arbeiderspers, Balans en Archipel, over het omslag van De winnaar staat […]

Lees meer
Vijf keer is scheepsrecht voor Michael Haneke

Vijf keer is scheepsrecht voor Michael Haneke

Nadat hij vier keer eerder misgreep, heeft de Oostenrijkse misantroop Michael Haneke dan eindelijk zijn Gouden Palm, voor de in zwart-wit gedraaide perisodefilm Das weisse Band, over een groep kinderen uit een streng-protestantse gemeenschap in een Noord-Duits dorp aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog. Hij liep al tien jaar rond met het idee voor […]

Lees meer