Tijdens het afgelopen filmfestival van Cannes werd in een klein zaaltje in de krochten van het festivalpaleis een nieuwe film van Paul Verhoeven vertoond: de 145 minuten durende Franse productie Teenagers. Voorafgaand kreeg iedereen een pen, een provisorisch bedrukt T-shirt en een gestencild persmapje in handen gedrukt. Niemand vroeg zich af of dat niet vreemd […]
Lees meer
Een van de weinige aardige bijkomstigheden van de nieuwe vormgeving van de Volkskrant is het piepkleine rubriekje over de vormgeving van boekcovers in de wekelijkse bijlage Kunst & Boeken. Kort geleden vertelde Nico Richter, die jaarlijks zo’n vijftig omslagen ontwerpt voor de uitgeverijen De Arbeiderspers, Balans en Archipel, over het omslag van De winnaar staat […]
Lees meer
Nadat hij vier keer eerder misgreep, heeft de Oostenrijkse misantroop Michael Haneke dan eindelijk zijn Gouden Palm, voor de in zwart-wit gedraaide perisodefilm Das weisse Band, over een groep kinderen uit een streng-protestantse gemeenschap in een Noord-Duits dorp aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog. Hij liep al tien jaar rond met het idee voor […]
Lees meer
Morgen worden in Cannes de Gouden Palm en tal van andere prijzen uitgereikt. Nu heb ik natuurlijk lang niet alles gezien, een lijstje met persoonlijke favorieten heb ik wel. Dat is dus iets anders dan een voorspelling. Sterker, in Cannes valt helemaal niets te voorspellen. Het enige wat zeker is, is dat jury’s de afgelopen […]
Lees meer
Quentin Tarantino heeft een reputatie waar het de soundtracks van zijn films betreft. Zo ontrukte hij Little Green Bag van de George Baker Selection aan de vergetelheid, en poetste hij ook Santa Esmeralda’s Please Don’t Let Me Be Misunderstood weer op. Het meest opvallende nummer in Inglorious Basterds is Cat People (Putting Out Fire) van […]
Lees meer
‘Ik draag een geel T-shirt’, had Jochem de Vries door de telefoon gezegd. Op het afgesproken tijdschrift stonden er in de menigte voor de deur van het festivalpaleis stonden twee mensen met een geel T-shirt: een Japanse jonge vrouw, die het shirt zo had geknoopt dat haar buik zichtbaar werd, en een man op leeftijd […]
Lees meer
Eric Cantona speelt min of meer zichzelf in het lichtvoetige Looking for Eric van Ken Loach. De orakelende ex-voetbalgrootheid zorgt ervoor dat een Cantona/Manchester United-fan met dezelfde voornaam zijn leven weer op de rails krijgt. In een ontzettend leuk interview vertelde Cantona dat hij zelf geen helden had, maar dat hij wel een enorme bewonderaar […]
Lees meer
Woensdag gaat het festival van Cannes van start met de Pixarfilm UP, over een oude krasse baas die samen met een mollige padvinder aan een tros ballonnen naar het land van zijn dromen vliegt. Het beeld van de fraaie, gestileerde UP-poster doet denken aan een recente reclamecampagne voor Miss Chérie van Dior. En dat beeld […]
Lees meer
Geen De laatste dagen van Emma Blank, en ook geen De vliegenierster van Kazbek (niet klaar volgens producent San Fu Maltha). Bruno Dumonts Hadewych, gemaakt in coproductie met Gerard Huismans Contact Film, is ook niet in het programma terug te vinden; Nothing Personal van Urszula Antoniak, die door sommige insiders kansen op selectie voor een […]
Lees meer
Cannes bestaat uit drie festivals: Le Festival de Cannes (sinds 1946), de Semaine de la Critique (sinds 1962) en de Quinzaine des Réalisateurs. Alledrie hebben een eigen gezicht en een eigen poster. Op die van de Quinzaine staat een grote Q met daarachter regisseur Albert Serra (Honor de Cavalleria, El cant dels ocells) en actrice […]
Lees meer